Segreguj zużyte baterie i akumulatory. Ogłaszamy konkurs! 02 Styczeń 2018

Czy Wiesz, że…

W zależności od rodzaju, skład chemiczny baterii może się różnić.

Najpopularniejsze baterie zawierają:

dwutlenek manganu - 30%

żelazo - 25%

cynk - 20%

grafit - 10%

chlorek amonowy - 3,5%

miedź - 2%

wodorotlenek potasu - 1%

rtęć (tlenek rtęci) - 0,3%

nikiel, kam, lit, srebro, kobalt

Wpływ tych substancji na człowieka i jego środowisko nie jest obojętny. Spożycie, wdychanie bądź inna forma bezpośredniego kontaktu z tymi substancjami lub ich pochodnymi może wywołać niepożądane efekty. Co nam grozi, na co należy zwrócić uwagę, przed czy się chronić:

OŁÓW

Ma silne właściwości mutagenne, neurotoksyczne i kancerogenne. Kumuluje się w organizmie przechodząc do krwi łącząc się z białkami osocza. Odkłada się w kościach i tkankach miękkich. Obniża płodność i zaburza owulację, wywołuje przewlekłe choroby nerek, dysfunkcje przewodu pokarmowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Z ołowiem jest także związana niedokrwistość, na którą szczególnie narażone są dzieci.

KADM

Toksyczne działanie kadmu (w dużym stopniu) polega na: zaburzeniu czynności nerek, chorobie nadciśnieniowej zmianach nowotworowych, (zwłaszcza gruczołu krokowego i nerek), zaburzeniach metabolizmu wapnia (deformacja szkieletu), zaburzeniach funkcji rozrodczych. Kadm zaburza przemiany wapnia i fosforu w tkance kostnej – przyczynia się do rozrzedzenia struktury kości. Wypiera cynk ze ścian tętnic, zmniejsza ich elastyczność przyśpiesza rozwój miażdżycy oraz prowadzi do nadciśnienia.

RTĘĆ

Najsilniejszy szkodliwy wpływ rtęci dotyczy ośrodkowego układu nerwowego. Szkodliwe działanie rtęci jest bardzo trwałe, ponieważ związki rtęci łącza się z enzymami. Rtęć wywiera ujemny wpływ na błonę komórkowa, blokując przepuszczalność błon komórkowych. Stany chorobowe związane z toksycznym działaniem rtęci to bezsenność, zawroty głowy, zmęczenie, stany depresyjne, osłabienie pamięci i koordynacji ruchów, osłabienie ostrości wzroku i słuchu, labilność

emocjonalna, drżenie rąk. Jest to pierwiastek silnie toksyczny. Powoduje uszkodzenie nerek, nadciśnienie, deformuje kości, powoduje zmiany nowotworowe.

NIKIEL

Nikiel w zbyt dużym stężeniu uszkadza błony śluzowe, powoduje odczyny alergiczne, zmiany w chromosomach, w szpiku kostnym, może przyczyniać się do rozwoju komórek nowotworowych. Nadmiar niklu wpływa też niekorzystnie na proporcje innych pierwiastków. Przede wszystkim obniża poziom magnezu oraz cynku w organach miąższowych.

LIT

Objawy toksyczne mogą dotyczyć wielu narządów: układu nerwowego układu sercowo-naczyniowego, układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, obrzęk ślinianek, bóle brzucha, ślinotok, wzdęcia brzucha) układu moczowego (cukromocz, białkomocz, moczówka prosta nerko pochodna), skóry (trądzik, suchość, wypadanie włosów, świąd, owrzodzenia, obrzęki), układu endokrynnego (wole, niedoczynność gruczołu tarczowego, nadczynność gruczołów przytarczycznych, impotencja), układu krwiotwórczego (zwiększona leukocytoza).

Aby uchronić się przed skutkami skażenia środowiska musimy zrozumieć, że każdy człowiek jest za nie odpowiedzialny i od każdego z nas w równym stopniu zależy jego stan. Kluczem do walki z zanieczyszczenia środowiska substancjami szkodliwymi zawartymi w bateriach jest odpowiednie ich segregowanie. Jest to ważne do tego stopnia, że w Polsce (podobnie jak w wielu innych krajach europejskich) wprowadzone zostały dotkliwe kary za zaniechanie obowiązku separowania baterii od innych odpadów. Inaczej mówiąc, za wyrzucanie baterii do zbiorczego pojemnika na śmieci grozi nam grzywna w wysokości do 500 zł.

Do zbierania zużytych baterii służą odpowiednie pojemniki, które znajdziemy w sklepach, hurtowniach, punktach odbioru odpadów komunalnych oraz coraz częściej po prostu na ulicach.

Co zrobić, jeśli w naszym otoczeniu nie ma pojemników na baterie? Niestety jednak, punktów, w których można zostawić zużyte baterie jest niewiele. Jeśli mieszkańcy większości polskich osiedli nie zdążyli natknąć się na specjalny pojemnik na baterie w szkole dziecka lub w często odwiedzanym urzędzie czy osiedlowym sklepie, wówczas siłą rzeczy wyrzucają baterie do zbiorczych pojemników na odpady komunalne. Dlatego nie da się oprzeć wrażeniu, że duża część odpowiedzialności za stan segregacji odpadów niebezpiecznych, a za takie uznaje się baterie, leży na zarządcach osiedli, władzach gmin i pracownikach urzędów miast w Polsce. Jeśli na twoim osiedlu nie ma pojemnika na baterie, możesz zgłosić się do zarządcy budynku, który w dalszej kolejności może uzyskać pojemnik na baterie od firmy, która zajmuje się odbiorem śmieci z terenu osiedla.